درد میوفاسیال

مایوفیشیال ریلیز (Myofascial Realese)

سندرم درد میوفاسیال عبارت است ازدرد مزمن ماهیچه‌ای که در ارتباط با نقاط ماشه‌ای است. نقاط ماشه‌ای میوفاسیال، نواحی حساسی هستند که ممکن است در اثر آسیب‌های ماهیچه‌ای، فعالیت‌های بیش از اندازه و انقباض‌های پیوسته یا طولانی مدت ایجاد گردند. در ابتدا درد در همان محل گزارش می‌شود، ولی ممکن است باعث درد ارجاعی گردد.

 

درد میوفاسیال در نقاط خاصی از بدن رخ می دهد ولی چون هر ماهیچه و یا فاسیایی می تواند مبتلا شود، منجر به علائم مختلفی در نقاط مختلف بدن شود. در این حالت درد عضله مداوم و عمیق است و بسته به موقعیت، میزان درد می تواند از احساس ناراحتی خفیف تا درد بسیار شدید بروز کند. ممکن است نقاط گره مانندی در زیر پوست مشاهده و یا احساس شود. این درد به خودی خود و یا حتی با اقداماتی مانند استفاده از یخ، گرما و استراحت برطرف نمی‌شود.

ماساژدرمانی با استفاده از تکنیکهای فشار بر نقاط ماشه ای می تواند بر کاهش درد در کوتاه مدت موثر باشد. فیزیوتراپی از طریق کشش ملایم و ورزش باعث بهبود دامنه حرکتی و هماهنگی حرکات می شود و با برطرف کردن نقاط ماشه ای می توان تقویت عضلات را شروع نمود.  داروهای مورد استفاده در درمان سندرم میوفاسیال شامل سه گروه می شود: الف- داروهای ضد افسردگی ب- داروهای ضدصرع مانند پریگابالین ج- داروهای مسکن عضله مانند باکلوفن.

علت دقیق سندرم درد میوفاسیال مشخص نیست. بعضی از بیماریهای سیستمیک مانند بیماری بافت همبند می تواند باعث سندرم میوفاسیال شود.

 وضعیت نامناسب بدن در هنگام نشستن و ایستادن و ناراحتی های روانی می تواند باعث تحریک تشدید سندرم میوفاسیال شود.

 

در این سندرم، یک ماهیچه یا گروهی از ماهیچه‌ها درگیر می‌شوند، ولی در فیبرومیالژی بسیاری ازگروه‌های ماهیچه‌ای در نواحی مختلف بدن دچار مشکل می‌گردند. اگرچه درد میوفاسیال و فیبرومیالژی یک اختلال سایکوسوماتیک(روان تنی) محسوب نمی‌شود، اما اضطراب و فشارهای ذهنی در تشدید علایم موثر هستند

 

ماساژدرمانی با استفاده از تکنیکهای فشار بر نقاط ماشه ای می تواند بر کاهش درد در کوتاه مدت موثر باشد. فیزیوتراپی از طریق کشش ملایم و ورزش باعث بهبود دامنه حرکتی و هماهنگی حرکات می شود و با برطرف کردن نقاط ماشه ای می توان تقویت عضلات را شروع نمود.  داروهای مورد استفاده در درمان سندرم میوفاسیال شامل سه گروه می شود: الف- داروهای ضد افسردگی ب- داروهای ضدصرع مانند پریگابالین ج- داروهای مسکن عضله مانند باکلوفن.

علت دقیق سندرم درد میوفاسیال مشخص نیست. بعضی از بیماریهای سیستمیک مانند بیماری بافت همبند می تواند باعث سندرم میوفاسیال شود.

 وضعیت نامناسب بدن در هنگام نشستن و ایستادن و ناراحتی های روانی می تواند باعث تحریک تشدید سندرم میوفاسیال شود.

 

در این سندرم، یک ماهیچه یا گروهی از ماهیچه‌ها درگیر می‌شوند، ولی در فیبرومیالژی بسیاری ازگروه‌های ماهیچه‌ای در نواحی مختلف بدن دچار مشکل می‌گردند. اگرچه درد میوفاسیال و فیبرومیالژی یک اختلال سایکوسوماتیک(روان تنی) محسوب نمی‌شود، اما اضطراب و فشارهای ذهنی در تشدید علایم موثر هستند

    ۹۶/۰۹/۳۰

    ۰۸:۳۶

    Last updated on


    به اشتراک بگذارید: