اختلال نعوظ


انواع اختلالات نعوظ و راه های افتراغ آن

 

 

بروز گهگاه اختلال نعوظ در طی دوران فعال جنسی در افراد ، بیماری محسوب نمیشود، ولی اگر این مشکل تکرار شونده باشد ودر فرد ایجاد اضطراب کند و کیفیت رابطه زناشویی را مختل کند، بیماری محسوب میشود و نیازمند مداخله پزشکی میباشد.

بطور کلی یا عامل روحی روانی مسبب این اختلال میشود و یا علل فیزیکی و جسمی و یا اینکه وجود هر دو علل همزمان (جسمی-روانی)

راههای تفکیک:

بروز اختلال ناگهانی و بدون زمینه قبلی، در فرد جوان و سالمی که متعاقب استرس روحی فکری دچار این مشکل شده است، به نفع علل روحی روانی است، ولی بروز تدریجی اختلال نعوظ در آقای میانسال اغلب چاق و سیگاری که دارای بیماری های زمینه ای چون دیابت، فشار خون، مشکل قلبی و… است، به نفع علل فیزیکی و جسمی است.

در برخی موارد نیز، عامل اختلال نعوظ، علل مشترک و همزمان جسمی و روانی است مثلا آقای میانسال سیگاری چاق که دارای افسردگی و اضطراب زمینه ای نیز میباشد.

نکات مهم و ارزشمند در برخورد با این مشکل:

●اخذ دقیق شرح حال توسط پزشک: توجه به شرایط سنی مراجع، وزن و چاقی، مصرف الکل و دخانیات، بررسی دفعات بروز این مشکل و شدت آن، سیر اختلال(رو به بهتر شدن یا بدتر شدن، تدریجی یا ناگهانی)، بررسی شرایط روحی روانی فرد، بررسی میل جنسی، وجود نعوظ صبحگاهی، همچنین اختلالات جنسی همزمان همچون زود انزالی، وجود نعوظ دردناک یا شرح حال انحنای اکتسابی در آلت حین نعوظ، شرح حال دارویی دقیق مثلا مصرف برخی داروهای ضد فشار خون، داروهای آرام بخش و داروهای هورمونی و بررسی مصرف داروهای آنابولیک در بدن سازی و همچنین سابقه مصرف سر خود داروهای کمکی برای نعوظ مثل ویاگرا، بررسی بیماری های زمینه ای موثر مثل دیابت، فشار خون ، بیماری قلبی، اختلال تیروئید

●معاینه دقیق توسط پزشک: بررسی وجود صفات ثانویه جنسی مثل موهای ناحیه تناسلی، سایز آلت و بیضه ها، لمس پلاک در تنه آلت

بر اساس یافته های شرح حال و معاینه، ممکن است پزشک جهت قطعیت در تشخیص درخواست آزمایش هورمونال، عکس رنگی از آلت و یا سونوگرافی رنگی آلت و سایر تستها را بکند و در نهایت درمان را بر اساس علت زمینه ای و نوع اختلال، شروع کند.

 

 

اختلال نعوظ در مردان جوان

 

هر فردی در طول دوران فعال جنسی، ممکن است گاها دچار اختلال در نعوظ (سفتی آلت) شود ولی بروز مکرر این مشکل، که باعث ایجاد استرس در رابطه شود، بیماری محسوب میگردد.

این اختلال در مردان جوان، معمولا ناشی از زمینه های روحی روانی است و معمولا فرد از نظر فیزیکی و جسمی مشکلی ندارد.

● اضطراب و استرس و یا وجود زمینه افسردگی مزمن، شروع ناگهانی رابطه جنسی بعد از ازدواج، و بروز درد واژینال در همسر حین سکس و از طرف دیگر عدم تمایل روحی همسر برای رابطه و علل متعدد دیگر از جمله درگیری های ذهنی خانوادگی و کاری ، از مشکلات زمینه ای مسبب اختلال نعوظ روانی است. در این موارد، انجام مشاوره سکس تراپیست و زوج درمانگر و استفاده از تکنیکهای رفتار درمانی جهت کنترل اضطراب و حل مشکلات زمینه ای، به رفع اختلال نعوظ روانی، کمک کننده است.

●از علل دیگر، استفاده طولانی مدت و نابجا و سرخود افراد از داروهای کمکی برای بهبود نعوظ (مثل ترکیبات ویاگرا) جهت درمان زودانزالی است، در صورتی که این داروها تاثیری در تاخیر انزال ندارند و نه تنها مشکل زودانزالی را برطرف نمیکنند، بلکه وابستگی به داروی کمکی نعوظ ایجاد میکنند و در موارد عدم مصرف دارو، فرد با اختلال نعوظ مواجه میشود. در این موارد توصیه به کاهش تدریجی و نهایتا قطع مصرف دارو میشود تا با گذشت زمان وابستگی به دارو برطرف شود. همچنین مصرف داروهای هورمونی مثل تستسترون و استروئید در ورزشکاران، میتواند عوارض جبران ناپذیری روی وضعیت نعوظ و باروری فرد بگذارد که نیازمند قطع مصرف این داروها و ارزیابی پزشک میباشد.

●در دسته اندکی از افراد، که اختلال میل جنسی و اختلال نعوظ بصورت همزمان وجود دارد، ممکن است نقص هورمونال وجود داشته باشد، که در این موارد لازم است فرد توسط پزشک بررسی تکمیلی شود، بیضه ها معاینه شوند و تست هورمونال جهت اندازه گیری تستسترون خون و سایر هورمونهای بدن از جمله تیروئید و پرولاکتین درخواست شود. درصورت کشف اختلال هورمونی توسط پزشک درمان صورت میپزیرد.

●در موارد نادری نیز نقص در جدار عروق ناحیه تناسلی عامل نشت عروقی و نتیجتا اختلال نعوظ میشود که گاها نیازمند اصلاح جراحی است.

●سابقه شیمی درمانی و رادیوتراپی، اختلال ژنتیکی و کروموزومی، سابقه ابتلا به بیماری هایی چون اوریون، اختلال تیروئید و دیابت تیپ یک، سابقه تصادفات با آسیب لگنی و جراحی های لگنی نیز از علل نادر اختلال نعوظ فیزیکی در سنین پایین است که نیازمند بررسی تکمیلی پزشک اورولوژیست میباشد.

 

 

 

اختلال نعوظ در افراد میانسال

 

 

نکته مهم این است که توقع برقراری رابطه جنسی با کیفیت دوران نوجوانی و جوانی، امری اشتباه است، کما اینکه بدن ما در پنجاه سالگی طراوت و شادابی بیست سالگی را ندارد.

معمولا بروز درجات خفیف و نسبی اختلال نعوظ در میان سالگی اجتناب ناپذیر است ولی در صورت تشدید آن و عدم امکان برقراری رابطه، نیازمند اقدام است.

در برخورد با این مشکل ابتدا شرح حال دقیق لازم است:

سن، وزن، میزان تحرک، استرس روحی روانی زمینه ای، مصرف الکل و دخانیات، شرح حال دارویی، بیماری های زمینه ای، شدت و تواتر اختلال، بروز درد و انحنا در آلت حین نعوظ، سابقه ضربه به آلت در حین نعوظ و سابقه تصادف و جراحی لگنی اهمیت زیادی دارد.

در ادامه معاینه آلت و بررسی پلاک درآلت(بیماری پلاک پیرونی) و ارزیابی سایز بیضه ها و همچنین تستهای هورمونال و آزمایشات تکمیلی و عکس رنگی از آلت، میتواند کمک کننده باشد.

 

راههای درمانی:

●مهمترین و اصلی ترین راه درمانی، تغییر شیوه زندگی است: رژیم غذایی سالم، تحرک و ورزش منظم روزانه، کاهش وزن، کاهش استرسهای روحی روانی و محیطی، عدم استعمال دخانیات و الکل، تغییر نوع داروهای مصرف تحت نظر پزشک، کنترل بیماری های زمینه ای خصوصا دیابت و فشار خون، اولین و اصلی ترین قدم برخورد با این اختلال است.

●انجام ورزش منظم لگنی به منظور بهبود خونرسانی آلت (ورزش کگل) و نتیجتا بهبود نعوظ در طولانی مدت

●استفاده منظم و طولانی مدت از دستگاه واکیوم به منظور بهبود خونرسانی آلت

●انجام جلسات درمانی با شاک ویو به منظور بهبود خونرسانی آلت و تحریک ساخت عروق جدید و از بین بردن پلاکهای کوچک عروقی که از روشهای نوین درمانی اختلالات نعوظ میباشد با اثر بخشی بالا و بدون عارضه، که معمولا در جلسات نیم ساعته، طی ۶ تا ۱۰ جلسه انجام میپذیرد.

●مصرف داروهای کمکی نعوظ با دوز مناسب تحت نظر پزشک

●مصرف داروهای تزریقی در آلت، که از راههای درمانی آخر است و صرفا در مواردی توصیه میشود که هیچ کدام از راههای بالا، موثر واقع نشده است. در این روش بیمار توسط پزشک اموزش داده میشود تا هر بار، قبل از رابطه، با سرنگ انسولین ،داروی مخصوصی در آلت تزریق کند تا نعوظ صورت پذیرد.

● آخرین روش درمانی در موارد اختلالات شدید و مقاوم و عدم تاثیر روشهای فوق، انجام جراحی پروتز آلت تناسلی میباشد.

    ۹۸/۰۸/۰۷

    ۱۴:۲۰


    بروزرسانی در


    به اشتراک بگذارید