کنترل قندخون در بیماران بستری

۱) کنترل قندخون در critical ill patient بستری دربیمارستان  :

منظوراز critical ill patient ،بیماران بستری در surgical or medical ICU میباشد.
استرس درموقعیت های بحرانی باعث افزایش هورمون های کانتررگولاتوری (کاته کولامینها ،کورتیزول وهورمون رشد) میشوند وسایتوکین های التهابی مختلف بالا می رود که درنتیجه آن موجب افزایش مقاومت به انسولین ، کاهش مصرف گلوکز و کاهش ترشح انسولین وافزایش لیپولیز وپروتئولیز میشود که نهایتا نه تنها باعث افزایش هیپرگلیسمی در بیماران دیابتی میشود بلکه ممکنه ایجاد stress induced hyperglycemia بکند .
بیمارانیکه از قبل سابقه ی دیابت نداشته اند تحت شرایط استرس ، تغییر nutritionدر طی بستری ، داروها و… ممکن است دچارهیپرگلیسمی شوند.
عدم کنترل قندخون دراین بیماران ریسک موربیدیتی ومورتالیتی ومدت زمان اقامت در ICU را زیاد میکند وبر ریسک عفونتها ، موربیدیتی ومورتالیتی قلبی را می افزاید .همچنین با ازدست دادن آب والکترولیت از طریق ادرار باعث اختلالات آب والکترولیت میشود و با ایجاد لیپولیز و پروتئولیز باعث از دست رفتن انرژی از طریق ادرار میشود و بعلاوه موجب اختلال ترمیم جراحات نیز میشود.
اگرچه در مطالعاتی ، outcome بیماران بستری در موارد کنترل ایده آل قندخون- tight control – بهتر بوده است ؛ اما در برخی مطالعات برموربیدیتی ومورتالیتی بیماران به خاطر افزایش ریسک هیپوگلیسمی افزوده شده است.
طبق آخرین دستورالعمل های موجود ، قندخون هدف در این بیماران ۱۴۰ تا ۱۸۰ توصیه میشود .ایده آل ترین روش کنترل قندخون در critical ill patient انفوزین وریدی انسولین regular است که سالم ترین ودرعین حال موثرترین راه کنترل قندخون میباشد. دلیل آن ، نیمه عمر کوتاه انسولین regular وریدی است که به میزان ۵ تا ۱۰ دقیقه است و به سرعت می توان میزان سطح خونی انسولین را کنترل کرد؛ اما دراین روش stuff باید ورزیده باشند وهریک تا دو ساعت قندخون اندازه گیری وچارت شود . اندازه گیری قندخون را میتوان درکنارتخت بیمار با گلوکومترکه دقت عمل آن از قبل کنترل شده باشد انجام داد . در قند خون های بالای ۴۰۰ وزیر ۴۰ باید قندخون از طریق آزمایشگاه اندازه گیری شود چون خطای دستگاه گلوکومتر دراین شرایط زیاد است.
تعیین دوز انفوزیون انسولین regular :
ازروش های زیر میتوان دوز ابتدایی انفوزیون انسولین regular را محاسبه کرد:
الف :ابتدا ۰٫۱ انسولین مجاسبه میشود و بصورت وریدی IV-statتزریق میشود و سپس دوز ساعتی را تعیین میکنیم که برای بیمارانی که از قبل انسولین میگرفتند ۵۰% دوزکل انسولین روزانه رابر ۲۴ تقسیم میکنیم که مقدار انسولین تجویزی ساعتی بدست می آید.
برای بیمارانی که از قبل انسولین نمی گرفتند ، دوز انفوزیون را ۰٫۰۲ درنظرمیگیریم .
ب-ابتدا دوز انسولین از طریق BS/100 تقسیم بر۱۰۰ به واحد درآورده و روند میکنیم وبصورت وریدیIV-STAT تزریق میشود سپس باهمین دوزساعتی انفوزیون ادامه میابد.
ج- برای همه بیماران می توان انسولین را با دوز ۱ واحد در ساعت شروع کرد
د- می توان دوز شروع انسولین را بر اساس قند خون بیمار طبق جدول زیر عمل کرد :
۱۵۰-۲۵۰ : ۲ واحد در ساعت
۲۵۰-۳۵۰: ۳واحد در ساعت
بیش از ۳۵۰ : ۴ واحد در ساعت

درشرایطی مثل CABG،پیونداعضا، کورتون تراپی ونیاز قبلی به انسولین بیش از ۸۰ واحد در روز، نیازبه انسولین بیشتری خواهد بود.
همانطوریکه گفته شد سرعت انفوزیون انسولین regular برمبنای اندازه گیری هروهریک تا دو ساعت قندخون تنظیم میشود.
درمواقعیکه بیمارتحت انفوزیون انسولین regular است همزمان از رگ دیگری انفوزیون دکستروز ۵% بمیزان ۷۵-۱۲۵ سی سی درساعت ایجاد می گردد ؛ و درشرایط overload مایع میتوان کستروز ۱۰% بمیزان ۷۵-۳۰ سی سی درساعت داده شود تاهم ازهیپوگلیسمی جلوگیری شود و هم متابولیسم پایه بدن درجریان باشد.
نکته : درحین انفوزیون انسولین regular ،قند خون هرساعت باید اندازه گیری شود و در صورتیکه بمدت ۴ ساعت قندخون ها دررنج target قرارداشته باشند درآنصورت قندخونها بجای هرساعت ،هردوساعت اندازه گیری میشود.
رنج target BS ،دربیماران critical ill patients ، ۱۸۰-۱۴۰ میباشد.
قندخون کمتر از ۱۴۰ نیاز به کاهش یا قطع انفوزیون انسولین دارد ؛ درصورتیکه قندخون کمتر از ۸۰ باشد، علاوه بر قطع انفوزیون انسولین ، نصف تا یک ویال دکستروز ۵۰% بصورت وریدی IV-stat تزریق میشود . در این شرایط قند خون هرنیمساعت چک میشود تا بالای ۱۴۰ برسد وسپس برمیزان انفوزیون ساعتی انسولین ۵۰% کاسته میشود. درقندخونهای بالای ۱۸۰نیزطبق پروتکل زیرباید برسرعت انفوزیون انسولین افزوده شود تا میزان قند خون بین ۱۸۰-۱۴۰قرار بگیرد.

پس ازبهبود ازشرایط بحرانی و critical ،در صورتیکه بیمار از نظر همودینامیک Stable باشد به گونه ای که نیاز به احیائ حجم و داروهای وازوپرسور نداشته باشد ، و از NPO خارج شده باشد ، میتوان انفوزیون وریدی انسولین را taper کرد و سپس قطع کرد و آن رابصورت زیرجلدی تجویزنمود.بدینصورت که دربیماران پس از خروج از NPOو با تحمل حداقل ۵۰% غذای جامد توصیه شده ،انسولین basal-bolus محاسبه وشروع می شود . دربیمارانیکه هنوز غذا شروع نشده باشدیاتحمل نشود و یا مقدارمصرف غذا قابل پیش بینی نباشد، فقط انسولین basal را محاسبه و زیرجلدی تجویزمیکنیم.

برای تعیین انسولین کل روزانه ،۸۰% کل انسولین انفوزیون شده ۲۴ ساعت اخیر(قبل از taper شدن( را محاسبه کرده و برای برنامه روزانه بیمار در نظر می گیریم.
برای تنظیم دوزاژ انسولین بولوس یا pre-prandial علاوه بر دوز محاسبه شده از correction dose انسولین هم استفاده می کنیم و به انسولین بولوس یاpre-prandial اضافه کرده و تزریق میکنیم . معمولا به اندازه دوز basal ، دوز pre-prandial روزانه تعیین میشود ودرسه دوز یا بیشتر قبل از وعده های غذای اصلی یا گاواژ تجویز میشود.
با بهبودی حال عمومی و تثبیت بیمار از نظر همودینامیک وشروع وتحمل حداقل ۵۰% غذای جامد میتوان درصورت عدم کنترااندیکاسیونی برای شروع رژیم درمانی قبلی داروهای خوراکی یا داروهای تزریقی غیرانسولینی قبل ازبستری را مجددا از سرگرفت.
درشروع کردن مجدد قرص متفورمین ، باید توجه داشت که بیمار طی بستری اختلالات همودینامیک نداشته باشد وCr بیماربالا نرفته باشد .
درازسرگیری مجدد گلیتازون ها نیزباید توجه داشت که بیمارادم یا نارسایی قلبی کلاس ۳و۴ نداشته باشد.
درتجویز DPP-4 inhibitors,glp-1 agonists, pramlinetide به تحمل کردن غذاها توجه شود.چون این داروها با ایجاد اختلالات حرکت گوارشی و تهوع بر تحمل به غذا خوردن تاثیر می گذارد .
درصورتیکه HB A1c درزمان بستری شدن بیماربالای ۷% بوده باشد، درزمان ترخیص میتوان یا داروهایی را که ازقبل ازبستری شدن میگرفته است را تعدیل کرد یا با انسولین ترخیص کرد.
برای بیمارانی که قبلا دیابتی نبوده اند یا بیماران دیابتی نوع ۲ که با کمتر از ۰٫۵ واحد در ساعت انسولین به خوبی کنترول بوده اند پس از بهبود و ترخیص از ICU ممکن است به انسولین نیاز نداشته باشند این موضوع با تشخیص پزشک معالج و بر اساس وضعیت بیمار تصمیم گیری می شود .

۲) کنترول BS در non-critical ill patients بستری دربیمارستان :

 

بیماران  non-criticalillبیمارانی هستند که نیازبه ICU ندارند و شامل  DKA  وHHS  وحاملگی  نیستند  و اندیکاسیونی  برای  دریافت انفوزیون انسولین  وریدی  ندارند ،  یا  ENTRAL NUTRITION  یا  TPN(Total Parenteral Nutrition) دریافت نمی کنند.

برای کنترول BS دراین بیماران توجه به چند نکته زیر ضروری است :

 

الف–  بیمارانیکه  بعلت  acute illness بستری میشوند مثل عفونتهایی که  نیازمند  بستری  در بیمارستان میشوند (پنومونی  ، پیلونفریت ، کله سیستیت حاد ، آرتریت سپتیک و…)

 

ببیمارانی که  acute illness  ندارند و برای اقدامات تشخیصی  بستری می شوند.  (مثلا برای تشخیص یا درمان برخی بیماریهابا بستری محدود و سرپایی)

درصورتیکه meal intake  خوب ، قابل پیش بینی و منظم داشته باشند وHB A1c  درزمان بستری شدن کمتراز۵/۷%  باشد وکنترااندیکاسیونی برای داروهای خوراکی نداشته باشند     :

داروهای خوراکی منزل را ادامه میدهیم و درصورت لزوم adjust  میکنیم .

اندازه گیری قند خون قبل ازهروعده غذا و at bedtime  لازم است . درصورتیکه در طی ۳-۲ ماه اخیر  HB A1c چک نشده باشد اندازه گیری آنهم لازم است . اندازه گیری   HB A1c  درزمان بستری شدن، هم میزان کنترول قند خون را نشان میدهد و هم سابقه دیابتی بودن یا نبودن را نشان میدهد ؛ مثلا اگر HB A1c پایین باشد به احتمال زیاد نشان میدهدهیپرگلیسمی بیمارجدیدnew  بوده و     stress or drug induced diabetes    رانشان میدهد . همچنین اندازه گیری HB A1c کنترول صحیح تر قندخون را درزمان بستری و یا ترخیص به ما راهنمایی میکند.

اندازه گیری قندخون رامیتوان درکنارتخت بیمار و با گلوکومتر با دقت عمل بالا انجام داد .درصورتیکه قندخون بالای ۴۰۰ یا زیر ۴۰ باشد از دقت عمل دستگاه کاسته شده، باید اندازه گیری قند خون توسط  آزمایشگاه انجام شود .

دربیماران non-critical ill patients  که  NPO باشند  :

اندازه گیری قندخون هر ۶-۴ ساعت ضروریست .درصورتیکه دررنج هدف نباشد لازم است انسولین SC دریافت کنند . انسولین بصورت sliding scale   به بیمار زیر جلدی تجویز می شود . گرچه روش sliding scale   باعت نوسانات وکنترل نامناسب قندخون میشود اما استفاده کوتاه مدت آن در شرایطی که بیمارNPO باشد لازم است اجرا شود . این روش بتنهایی و بدون نیاز به انسولین basal   برای بیماران دیابت نوع۱  یابیماران دیابتی نوع ۲ نیازمند انسولین استفاده  نمی شودچون ممکن است باعث DKA شود.

Target Blood Glucose Concentrations in Hospitalized Patients

Patient Type

Target BG (mg/dL)

Recommended Insulin Route

Critically ill intensive care settings

۱۴۰-۱۸۰

Intravenous

Non-critically ill in acute care setting

Pre-meal: <140Random: <180

Subcutaneous (scheduled)

استرسهای حاد باعث افزایش هورمونهای کانتررگولاتوری (کاتهکولامینها ،کورتیزول  وهورمون رشد) و سایتوکینهای التهابی مختلف میشوند که درنتیجه موجب افزایش مقاومت به انسولین ،کاهش مصرف گلوکزوکاهش ترشح انسولین وافزایش لیپولیز و پروتئولیز می شودکه در نهایت باعث تشدید هیپرگلیسمی یا ایجاد   stress induced hyperglycemia   میشود .

اندازه گیری قندخون دراین حالات هر ۶-۴ ساعت ضروری است .

درمان :

درمدیریت این بیماران( non-critical ill patient)  توجه به  target BS range  مهم است

FBS, pre-prandial BS <140

Random BS <180

برای تمام بیماران با هیپرگلیسمی MNT( Medical Nutrition Treatment)   جزیئ مهمی ازبرنامه درمانی است .

الفدربیمارانیکه acute illness ندارند :

علاوهبر رعایت  MNT ،می توان داروهای آنتی دیابتی خوراکی و تزریقی غیرانسولینی را در شرایط زیر ادامه داد :

  • کنترول بودن قند خون بیمار ،

  • عدم کنترااندیکاسیون خاص ،

  • Stable بودن بیمار ،

  • قابل پیش بینی بودن مقدارومدت غذاخوردن

بیمارانیکه تحت انسولین بوده اند ادامه یافته و تعدیل می شوند .

بدربیماران با acute illness بستری می شوند :

این بیماران گرچه دچار شرایط حادی شدند اما وضعیت بحرانی ندارند که نیاز به مراقبتهای ویژه داشته باشند .

درصورتیکه تحت درمان باداروهای آنتی دیابتی خوراکی وتزریقی غیرانسولینی بوده اند همه قطع میشوند وانسولین شروع میشود .

درصورتیکه بیمار NPO باشد : فقط انسولین basal  تجویزمیشود و قند خون هر ۶-۴ ساعت اندازه گیری شده وبرمبنای پروتکل انسولین رگولاربصورت sliding-scale تجویزمیشود (یعنی روش basal- correction ).

دربیمارانیکه  PO باشند: انسولین بولوس هم قبل از هر وعده غذا داده می شود ( روش  basal-bolus-correction).

درکنترل قندخون این بیماران با شرایط زیر مواجه میشویم :

  • ۱ -قندخون بیش ازمحدوده هدف – target BS range – باشد :

الف –درصورتیکه FBS درمحدوده هدف باشد اما  BS ها بالا باشند :

انسولینهای prandial را ۱۰-۲۰% افزایش میدهیم که به اینمقدارافزایش انسولین، دوزاصلاحی یا correction dose گفته میشود .میتوان تمام دوزهای اصلاحی انسولین روز گذشته راجمع کرد و بین انسولینهای basal-bolus روزبعد تقسیم کرد .

ب –درصورتیکه همه BS ها بالاباشند :

کل انسولین مورد نیازروزانهTDD را ۱۰-۲۰% افزایشمیدهیم .

  • ۲ – قندخون زیرمحدوده هدف – target BS range باشد:

اگربیش ازیک اپیزود هیپوگلیسمی داشته باشیم (به زیر    ۷۰ افت کند)کل انسولین مورد نیازروزانه را ۱۰-۲۰% کاهش میدهیم .

شرایطی که ریسک هیپوگلیسمی را افزایش میدهند :

  • زمان taper کردن استروئیدها،

  • عدم تحمل غذا ،

  • تغییرات درشرایط تغذیه ای،

  • نارسایی آدرنال

  • هیپوتیروئیدیسم،

  • پانکراتکتومی توتال،

  • افراد پیر،

  • بیماریهای کبدی وکلیوی،

  • اختلالات شناختی،

  • سپسیس و …

انتقال رژیم درمانی بستری به رژیم درمانی خانگی درزمان ترخیص :

  • ۱- بیمارانیکه ازقبل ازبستری دیابت تشخیص داده شده داشتند :

الف-  بیمارانیکه ازقبل تحت درمان با  داروهای خوراکی بوده اند  :

درشرایط زیرمیتوان با داروهای خوراکی ترخیص کرد :

  • وضعیت حاد بهبود یابد،

  • تحمل تغذیه ای خوبی داشته باشد ،

  • cr , LFT نرمال داشته باشند.

ب – درصورت وجود هرکدام ازشرایط زیرمیتوان با انسولین ترخیص کرد :

  • کنترااندیکاسیون های داروهای خوراکی را داشته باشند،

  • ازقبل ازبستری بابیش ازیک داروی خوراکی بودند،

  • درزمان بستری Hb A1c بیشاز ۸% داشته باشند،

  • بیشاز ۲۰ واحدانسولین درطی اقامت دربیمارستان میگرفتند .

 

درابتدا میتوان انسولین basal را همراه با داروهای خوراکی ترخیص کرد .

انسولین basal رامیتوان برمبنای انسولین basal دریافتی درزمان بستری تعیین نمود . یا بمیزان ۱۰ واحد یا ۰٫۲ انسولین طولانی اثر یا NPH درزمان خواب شبانه تجویزنمود .

درپانکراتکتومی توتال دیابت نوع ۱ باید با basal-bolus وانسولین دوز اصلاحی بیمار را ترخیص کرد .

  • ۲ – ازقبل تحت درمان با انسولین بودند :

که باید ادامه یابد .

درصورتیکه با انسولینهایpre-mixed ترخیص شوند دوزموردنیاز :

ابتدا دوز کل اسولین روزانه یا  TDD رامحاسبه کرده و ۵۰-۶۰% را با صبحانه و ۴۰-۵۰% آنرا با شام میدهیم .

روشهای تجویز انسولین:

 

  • روش( sliding scale ) SSI:

روشی است که دربیماران NPO بکارمیرود و در بیماران   POتقریبا جایگاهی ندارد  .

برای کنترول قند خون از انسولینهایshort-acting(regular)   یا rapidacting (aspart ,glulisin, lispro)  بصورت زیرجلدی استفاده  میشود.

قندخون بیمار، هر ۴ تا ۶  ساعت اندازه گیری میشود.

دربیمارانیکه   POهستند تقریبا همیشه انسولین basal-bolus  توصیه می شود ؛ اما در آنهایی که انسولین basal-bolus  نمی گیرند و فقط از روشsliding scale  استفاده می کنند ، توصیه می شود یک ساعت  بعد ازهر وعده ی غذا قندخون بیمار اندازه گیری شود و با توجه به میزان قند خون، انسولین زیرجلدی تزریق میشود که به نوعی correction dose  محسوب می شود .

روش sliding scale دارای نوسانات قندخون است و بنا براین برای کنترول قندخون بخصوص دربیمارانیکه   PO هستند کمترین کارایی را دارد . شرایط پرفیوزیون بافتی درجذب زیرجلدی آن بخصوص دراختلالات همودینامیک تاثیرخواهد گذاشت .این روش بتنهایی برای کنترول قندخون کافی نیست و بدون درنظرگرفتن انسولین basal  دردیابت نوع یک یا در دیابت نوع ۲ که نیازمند انسولین برای کنترل قندخونشان هستند توصیه نمیشود.

برای تعیین مقدارانسولین تزریقی لازم ،میتوان طبق جدول زیرعملکرد :

۲–روشbolus basal  :

باروش basal-bolus  درمقایسه با sliding scale(ssi) قندخون کنترول بهتری میشود وهیپوگلیسمی کمتری ایجاد میشود .

درشرایطی که بیمار intake  خوب وثابت وقابل پیش بینی دارد وبتواند حداقل ۵۰% ازغذای توصیه شده آن وعده رامیل کند این روش ، روش انتخابی است.

این روش دارای سه جزئ است :

الفانسولین  basal :

شامل تزریق زیرجلدی انسولین   long-acting  مثل گلارژین ودتمیر بصورت یک باردرروزیا انسولین  NPH یک یا دوباردرروزمیباشد .انسولین  basal ، ۴۰-۵۰% ازانسولین TDD( Total Daily Dose) را به خود اختصاص میدهد.

بانسولین BOLUS  :

که انسولین prandial  یا Nutritional  هم نامیده میشود وقبلازهروعده اصلی غذا داده میشود که یا ازدسته shortacting  (regular) ویا ازدستهrapid-acting(aspart ,glulisin, lispro)   انتخابمیشود .

انسولین BOLUS  حدود ۵۰-۶۰% انسولین کل روزانه   TDD( Total Daily Dose)  راشامل میشود .

انسولین  BOLUS در قبل ازهروعده غذا داده میشود.

میتوان با محاسبه میزان کربوهیدرات موجود درغذا ،میزان انسولین لازمه راتعیین کرد .

به ازای هر ۱۰ گرم کربوهیدرات موجود درغذا ۱ واحد انسولین داده میشود.

ج – انسولین اصلاحی  CORRECTION DOSE:

های pre-prandial  اندازه گیری میشود وازقانون ۱۷۰۰ ( برای انسولینهای (short یا۱۵۰۰ برای انسولینهای  rapid   )  ) میزان انسولین اصلاحی  short یا rapid تعیین میشود .

روش کار به اینصورت است که ازفرمول زیرحساب میشود :  (BS – ۱۰۰)TDD /1500 or 1700  مقدارمحاسبه شده را به دوز انسولین قبل از وعده ی غذای اصلی یعنی به انسولین  prandial اضافه میشود . درنهایت ۸۰% تمام دوزها ی اصلاحی ۲۴ ساعت گذشته به انسولین های روز بعد اضافه میشوند .

تعیین انسولینTDD( Total Daily Dose)   :

به سه روش محاسبه میشود :

  • الف- ادامه انسولینهای قبل از بستری :

که برمبنای قند خون ٰٰٰ تغذیه  و شرایط و فاکتورهای دیگر تنظیم میشود .

  • ب- بر مبنای ۶-۰٫۳ U/kg محاسبه میشود :

درافراد دیابت نوع ۱ وبیماران دیابت نوع ۲ باٰlean body mass ، برای بیماران با نارسایی کلیه و کبدی ، افراد پیر ، دربیماران با سوئ تغذیه و دیابت ناشی از اختلالات پانکراس(  نظیر پانکراتکتومی و پانکراتیت مزمن و … )از ۰٫۳ U/kg ودر BMI نرمال و دیابت ناشی از استروئیدها از  ۰٫۴ U/kg ، و در  BMI بالاتر(  افزایش وزن ) از  ۰٫۵ و در افرادچاق و یا در مصرف گلوکوکورتیکوئیدها یا اکترئوتاید در بیماران دیابت نوع ۲ از   ۰٫۶ U/kg  انسولین شروع میشود.

Patient type

Multiplier: Units/day/kg

Underweight; older age; hemodialysis

۰٫۳

Normal weight

۰٫۴

Overweight

۰٫۵

Obese; glucocorticoids; insulin resistance

≥۰٫۶

ج- برمبنای انفوزیون گذشته انسولین :

مجموع انسولین انفوزیون شده ۶ ساعت اخیرراحساب میکنیم ودر ۴ ضرب میکنیم و ۸۰% حاصل را بعنوان انسولین TDD درنظر میگیریم .

درصورتیکه هیچ منبع گلوکزی در کار نباشد ( نظیراینکه بیمارPO  نباشد یا سرم قندی نگیردیاTPN( Total parenteral Nutrition ) یا   EN( Entral Nutrition)   نگیرد ، بجای ضرب در  ۴ درعدد ۲ ضرب میشود .)

CORRECTION DOSE   دوز اصلاحی انسولین   :

BS های pre-prandial  اندازه گیری میشود وازقانون ۱۷۰۰  برای انسولینهای acting  short و۱۵۰۰  برای انسولینهای  rapid acting     میزان انسولین اصلاحی  short یا rapid تعیین میشود .

روش کاربه اینصورت است که ازفرمول زیر حساب میشود: (BS – ۱۰۰)TDD /1500 or 1700  مقدارمحاسبه شده را به دوزانسولین قبل ازوعده ی غذای اصلی یعنی به انسولین prandial  اضافه میشود. درنهایت ۸۰% تمام دوزهای اصلاحی ۲۴ ساعت گذشته به انسولین های روزبعد اضافه میشوند.

Insulins Available for Physiologic Protocols in Hospitalized Patients

Type of insulin

Time of onset

Duration of Action

Basal insulin

GlargineDetemirNPH

۱ to 2 hours

۲۴ hours18 to 24 hours14 to 24 hours

Nutritional and correctional insulin

LisproAspartGlulisine

Regular human insulin

۱۰ to 30 minutes30 to 60 minutes

۳ to 6 hours4 to 12 hours

تصویر پروفایل نویسنده:دکتر علی میرزاپور
پروفایل داک تاپ
گفتگو با دکتر علی میرزاپور
سایر مقالات دکتر علی میرزاپور

اضافه کردن یک نظر

 

کانال تلگرام بهترین پزشکان ایران | داک تاپ

کانال تلگرام بهترین پزشکان ایران | داک تاپ

اینستاگرام بهترین پزشکان ایران

اینستاگرام داک تاپ | بهترین پزشکان ایران

بستن
تبلیغات:

داک تاپ از تمامی علاقه مندان به بازاریابی و تولید محتوی بصورت تمام وقت و یا پاره وقت-دورکاری دعوت به همکاری می کند. جهت فرستادن در خواست خود به این صفحه مراجعه بفرمایید.

کار پاره وقت در داک تاپ

همکاری با داک تاپ