مفهوم ترانسفرانس (انتقال) در روانکاوی فرویدی ـ لکانی (۱۰)

حال یکی ممکن است از خود بپرسد در این رابطه درمانی و در حضور ترانسفرانس، روانکاو چرا انتخاب می کند که در معرض و یا به عبارتی هدف تیررس ترانسفرانس باشد؟ اگر تمامی فایده کار درمانی نهایتا به سود روانکاوی شونده است، چه عایدی برای روانکاو می ماند؟ به وفور می بینیم که بخصوص در کار با افراد نوروتیک، تا زمانی که اوضاع زندگی بر وفق مرادشان پیش می رود و ترانسفرانس دستخوش تغییرات منفی قرار نمی گیرد، به ندرت از فایده روانکاوی صحبت می کنند اما به محض آنکه جنس و یا دینامیک ترانسفرانس تغییر می یابد، انواع انتقاد و توقع از افراد سر می زند و کار را تحت شعاع انواع فرافکنی قرار می دهند.

برخی باور دارند که در هر صورت روانکاو در قبال سرویسی که ارائه می دهد، هزینه ای دریافت می کند. اما در جواب باید به یک سری نکات توجه داشت:

چه میزان هزینه پرداختی می تواند در مقابل ارزش سمبلیک این کار قرار گیرد؟ اگر وجود وجه در این کار برای پرداخت از سمت روانکاوی شونده لازم است تا ارزش کاری که به آن مقید است برایش تا حدی مشخص گردد، چه میزان از این نفع سمبلیک مالی نصیب روانکاو می شود؟

در پاسخ باید گفت هیچ. اگر بر اساس معیارهای کاپیتالیستک موجود هم بخواهیم منفعت غیر معنوی این روش درمانی را برای خود روانکاو حساب کنیم و بگوییم در قبال سرویسی که ارائه می دهد مبلغی دریافت می کند که وی را مجاب به ادامه کار می کند، باز هم می بینیم این شغل در مقابل میزان تحصیلات، تعلیمات، زمان عمری که برایش صرف می شود و مهمتر میزان مسؤولیت بالایی که به همراه دارد، شغل پردرآمدی محسوب نمی شود. این مقوله بحث های جالبی را تا به امروز در میان اهل فن در حوزه روانکاوی به دنبال داشته است که برای دانستن بیشتر می توانید به خواندن مقالات و کتب موجود در این باب مراجعه کنید.

پس چه چیزی است که روانکاو را به ادامه کار برای مدتهای طولانی با تک تک مراجعانش مجاب می کند؟

در پاسخ باید گفت صد البته منبع لذتی است که خود روانکاو به دلایل شخصی اش که در روانکاوی شخصی خود بر او مشهود می شود از این کار نصیبش می گردد. لذتی که هر یک از ما از همان نشانه های بالینی که گاها از آنها شاکی هستیم، می بریم و فرد روانکاو هم از این موضوع مستثنی نیست. علتی که لازم است روانکاو در بخش واقعی ضمیر نا خودآگاه خود بدان رسد. از این رو هر کسی صلاحیت ورود به این حرفه و ماندن در آن را پیدا نخواهد کرد مگر آن که به دقت به نتیجه ای که باید، در کنکاش شخصی اش رسیده باشد.

قطعا صبری بیکران و اراده ای آهنین در کار است برای بردباری و مدارا با بیماری که تقریبا برای مدت مدیدی هر جلسه که سر و کله اش پیدا می شود، به محض دراز کشیدن روی کاناپه روانکاوی بگوید: من هیچ حس بهتری پیدا نکرده ام! اشاره مستقیم به روانکاو که کارش را به درستی انجام نداده است حال آنکه اشکال کار در جای دیگری است. در هر صورت شنیدن مداوم این جمله در این حرفه تخصصی که نسبتا می تواند شایع باشد، حس خوشایندی نیست. در مقایسه با سایر مثلا رشته های پزشکی که معمولا شکایت به کل از حوصله اهل فن خارج است، در روانکاوی مدیریت این گونه ترانسفرانس ها خود تبحری جداگانه می طلبد.

ضمنا باید به عنوان روانکاو بدانیم که آنچه در ترانسفرانس از سمت روانکاوی شونده با روانکاو در میان گذاشته می شود دارای ماهیتی بس ارزشمند برای فرد است. چرا که خصوصی ترین و گاها ارزشمندترین چیزی که در اختیار دارد در ترانسفرانس به گرو می گذارد و این خود مسؤولیت ویژه ای برای روانکاو ایجاد می کند.

    تصویر پروفایل نویسنده:برژانت جزنی
    پروفایل داک تاپ
    گفتگو با برژانت جزنی
    سایر مقالات برژانت جزنی

    کانال تلگرام بهترین پزشکان ایران | داک تاپ

    کانال تلگرام بهترین پزشکان ایران | داک تاپ

    اینستاگرام بهترین پزشکان ایران

    اینستاگرام داک تاپ | بهترین پزشکان ایران

    بستن
    تبلیغات:

    داک تاپ از تمامی علاقه مندان به بازاریابی و تولید محتوی بصورت تمام وقت و یا پاره وقت-دورکاری دعوت به همکاری می کند. جهت فرستادن در خواست خود به این صفحه مراجعه بفرمایید.

    کار پاره وقت در داک تاپ

    همکاری با داک تاپ